
حسن فتحی در یک خانواده طبقه متوسط رو به بالا در اسکندریه مصر متولد شد.
او تحصیلات خود را در مصر گذراند و در سال ۱۹۲۶ از دانشگاه فواد شاه (دانشگاه قاهره کنونی) فارغ التحصیل شد.
فتحی با عزیز حسنیه، خواهر سیاستمدار و دیپلمات، احمد حسنیه ازدواج کرد، وی تحت تاثیر معماری روستایی ساده مصر قرار گرفته بود و یک ویلا در کنار رود نیل در معادی ساخت که بعدها برای ساخت راه جدید کرنیچ تخریب شد.
از حسن فتحی میتوان در مصر به عنوان معماری یاد کرد که پیوند دوبارهای با متریالهای سنتی مثل خشک و گِل با معماری امروزی ایجاد کرد که در تضاد با معماری، چیدمان و متریال غربی بود.

از وی به عنوان پروفسور معماری، موزیستین آماتور، نمایش نامه نویس و مخترع یاد میشود.
او نزدیک به ۱۶۰ پروژه انجام شده در زمینههای مختلف مانند ایستگاه پلیس، آتشنشانی، اورژانس، مکان های تفریحی و زیارتی در کارنامه کاری خود برجای گذاشته است.
او کار خود را با تدریس در دانشکده هنرهای زیبا در سال ۱۹۳۰ آغاز کرد و اولین طراحی خود را در اواخر دهه ۱۹۳۰ با خانههای خشتی آغاز کرد.
حسن فتحی مورد تحسین منتقدان بین المللی قرار گرفت به دلیل همکاری در طراحی و ساخت گورنای جدید که در منطقه باستانی دره پادشاهان و ملکهها قرار داشت.
با توجه به مشکلات و مسائل اقتصادی کشور مصر، فتحی به این موضوع اشاره داشت که استفاده از فولاد، سیمان، چوب و شیشه توجیه اقتصادی ندارد و بجای آنها ساخت و ساز را با آجر گلی آغاز کرد.
فتحی انتقادهای تندی نسبت به معماری مدرن و غربی داشت و معتقد بود که ساختمانهای امروزی یکسان و به شکل قوطی کبریت هستند که احساسات ادم را نادیده میگیرند.
