نورمن رابرت فاستر

نورمن فاستر طراح و معمار انگلیسی که به عنوان چهره کلیدی معمار مدرنیست در بریتانیا شناخته می‌شود.

وی درسال ۱۹۶۷ اولین شرکت معماری خودش را که الان بزرگترین شرکت معماری در با نام فاستر و همکاران را تاسیس کرد.

همچنین فاستر موسسه‌ای را با نام خودش تاسیس کرد جهت پژوهش و تفکر برای کمک به نسل معماران جدید.

نورمن فاستر زاده محله ردیش در لنکشایر تنها فرزند خانواده بود.نورمن بهمراه خانواده‌اش به لونشولمه که در نزدیکی منچستراست نقل مکان کردند.

به زعم شغل پدرش که نقاش ماشین بود به مهندسی٬ ‌طراحی و در نهایت به معماری علاقه مند شد.

در دوران مدرسه مورد تمسخر و اذیت دانش آموزان دیگر قرار گرفت وهمین مسئله باعث شد که خودش را یک بی دست و پا تصور کند.

در ۱۶ سالگی مدرسه را ترک کرد و در آزمون ورودی کارآموزی ساخت تالار شهر منچستر شرکت کرد که موفق شد به عنوان مشنی حسابداری مشغول بکار شود.

فاستر به عنوان سرباز به عضویت نیروی هوایی ارتش سلطنتی آمد و در سال ۱۹۵۳ خدمت خود را به پایان رساند.

در سال ۱۹۵۶ نورمن شروع به تحصیل در مدرسه معماری و شهرسازی کرد که بخشی از دانشگاه منچستر بود.

بخاطر هزینه تحضیل او مجبور شد که به کارهای پاره وقت مانند بستنی فروشی یا کار کردن در شیفت شب نانوایی رو بیاورد.

فاستر با استعداد وسخت کوش بود همین مسئله باعث شد که در سال ۱۹۵۹ بتواند مدال نقره ریبا٬ بهمراه ۱۰۵ یورو جایزه را برای طراحی اندازه مقیاس پذیری شده توربین بادی (Burn Windmill) دریافت کرد.

بعد از فارغ التحصیلی در سال ۱۹۶۱ فاستر بورسیه Henry Fellowship برای ورود به مدرسه معماری ییل دریافت کرد.

در آنجا بود که با با ریچارد راجزر آشنا شد و مدرک ارشد خود را دریافت کرد.

و به توصیه وینسنت اسکالی مورخ و استاد دانشگاه ییل آنها به مدت یکسال برای کسب مهارت بیشتر و مطالعه به امریکا سفر کردند.

دوران حرفه‌ای نورمن فاستر

دوران حرفه وی را میتوان به دوبخش تقسیم کرد. بخش اول متعلق به سال‌های ۱۹۶۰-۱۹۸۰ و بخش دیگر آن از ده ۱۹۸۱ تا به امروز تقسیم می‌شود.

دوران کاری فاستر در سال‌های ۱۹۶۰-۱۹۸۰

درسال ۱۹۶۳ فاستر به بریتانیا برگشت و با همکاری راجرز٬ سو برومول(سو راجرز)٬‌ و خواهران جورجی و وندی چسمن شرکت تیمِ ۴ را تاسیس کردند اما بعد از گذشت چهار سال اعضای تیم از هم جدا شدند و نورمن بهمراه وندی (همسرش) شرکت جدیدی با نام فاستر و همکاران را تاسیس کردند.

در سال ۱۹۶۸ تا ۱۹۸۳ فاستر با معمار امریکایی٬ ریچارد باکمینیستر فولر چند پروژه در زمینه طراحی و گسترش حساس به طراحی محیط را به انجام رساندند.

تمرکز اصلی نورمن تا سال ۱۹۶۹ برروی ساخت ساختمان‌های صنعتی٬ مکان‌های تفریحی و اداری برای هلدینگ اولسن بود.

در سال ۱۹۸۱ به فاستر پیشنهاد ساخت فرودگاه جدید لندن با نام Stansted Airport داده شد٬ ‌این ساختمان به عنوان نمادی از معمای های-تک شناخته می‌شود که به موجب این همکاری در سال ۱۹۹۰ جایزه معمارمعاصر اروپایی یا همان جایزه میس ونده روهه را دریافت کرد، و خود پروژه در سال ۱۹۹۱ ساخت آن به پایان رسید و مورد استفاده عموم قرار گرفت.

دوران کاری نورمن فاستر در سال‌های ۱۹۸۱-تا اکنون

در سال ۱۹۹۰ شرکن فاستر طرحی رای برای ساخت مجدد ساختمان صرافی بالتیک ارائه کرد که در آن ارتفاع ساختمان به ۳۸۵ متر ‌می‌رسید، این ارتفاع باعث ایجاد مشکل در خط هوایی لندن می‌شد بنابراین این طرح کنار گذشته شد.

در آن زمان سبک وی با ترکیب پیچیدگی گذشته و بکارگیری ماشین در زمان مدرنیبته تبدیل به یک سبک high-tech مدرنیته که برتر از سایرین بود رسید.

در سال ۲۰۰۴ فاستر بلند‌ترین پل جهان را در فرانسه با نام Millau Viaduct طراحی کرد که طی آن شهردار شهر میلو، با بیان اینکه، نورمن به ما الگویی از هنر را اهدا کرد ارزش این پل را به همگان اعلام کرد.

شاید برایتان جالب باشد که بدانید نورمن فاستر با استیو جابز از سال ۲۰۰۹  تا زمانی که استیو جابز زنده بود با یکدیگر همکاری داشتند، طراحی دفتر اپل، اپل پارک در کالیفرنیا امریکا.

در سال ۲۰۰۷ فاستر علاقه بفروش سهام خود از شرکت فاستر و همکاران را داشت که با فروش ۷۰ – ۸۰ درصد از سهامش چیزی حدود ۳۰۰ = ۵۰۰ میلیون پوند می‌توانست درآمد زایی داشته باشد.

فاستر در حال حاضر به عضویت هیئت امنای موسسه خیریه معماری ۲۵ درآمده است که از طراحی و ساخت ساختمان‌های ایمن و خلاقانه در مناطق نامناسب حمایت می‌کنند.