ویکتور هورتا

ویکتور هورتا معمار و طراح بلژیکی که یکی از بنایانگران جریان آرت نوو یا هنر نو بود.

وی از طرفدارن دو آتیشه نظریه پرداز و معمار فرانسوی اوژن ویوله لو دوک بود، که اولین ساختمان آرت نوو به نام هتل تاسل را در بروکسل ساخته است.

بکار بردن اشکال منحنی که برگرفته از فرم گیاهان بود در طراحی‌های هورتا به شدت جریان ساز شد.

ویکتور هورتا در طی زمان آرت نوو را کنار گذاشت و بیشتر به طراحی هندسی و کلاسیک روی آورد.

استفاده از فریم‌های فلزی و ورود نور طبیعی به داخل ساختمان، جزئیات در طراحی دکواتیو و پلان‌های طبقه باز از شاخصه‌های طراحی اوست.

از دستاورد‌های برجسته وی می‌توان به طراحی Maison du Peuple، مرکز هنر‌های زیبا بروکسل، ایستگاه قطار بروکسل و دریافت عنوان بارون از پادشاه آلبرت اول به پاس خدماتش در معماری.

چهار تا از ساختمان‌هایی که توسط هوراتو ساخته شدند در سال ۲۰۰۰ در لیست میراث فرهنگی یونسکو قرار گرفت، هتل سولوای (Hôtel Solvay)، هتل وان ایتولده و ساختمان مرکزی راه آهن بروکسل.

زندگی نامه و دوران ابتدایی کاری ویکتور هورتا

هورتا در شهری به نام خنت یا گِنت، شهری در شمال بلژیک متولد شد.

پدرش استاد کفاشی بود که صنعت را به نوعی یک هنر عالی رتبه می‌دانست.

ویکتور در جوانی شروع به خواندن موسیقی در کنسرواتور سلطنتی گنت کرد که بخاطر رفتار نامناسب از اکادمی اخراج شد، پس از آن به اکادمی هنر‌های زیبا خنت رفت و در انجا مشغول به تحصل شد.

امروزه کنسرواتوار خنت بنام ویکتور هورا نام گذاری شده است.

در هفده سالگی به فرانسه مهاجرت کرد و با ژول دیبویسون معمار و طراح، شروع بکار کرد.

درسال ۱۸۸۰ با فوت پدرش به بلژیک برگشت، به بروکسل نقل مکان کرد و با همسر اولش در انجا ازدواج کرد. ویکتور دوران تحصیلی خود را به خوبی گذراند در دانشگاه و دستیار استادش آلفونس بالات شد و جایزه بزرگ معماری را دریافت کرد.

در سال ۱۸۸۴ ویکتور جایزه Prix Godecharle را برای طرح پیشنهادی ساختمان جدید پارلمان بلژیک دریافت کرد.

در سال‌های ۱۸۹۲ به عنوان مدیر دپارتمان گرافیک معماری دانشگاه آزاد بروکسل انتخاب شد و در سال ۱۸۹۳ به درجه دکتری ارتقاع یافت.

شروع معماری نوو آرت و خانه های شهری

هتل تسل Hôtel Tassel

دست آورد بزرگ هورا در سال ۱۸۹۲ بدست آمد، هنگامی که امیلی تسل دانشمند بلژیکی درخواست طراحی و ساخت خانه‌اش را به ویکتور سپرد.

ساخت آن یک سال بعد به پایان رسید، نمای سنگی، داشتن هارمونی با سختمان‌های مجاور، نمایی تقریبا سنتی اما طراحی داخلی کاملا جدید.

او در طراحی این ساختمان از آهن و شیشه استفاده کرد که قبلا در اکادمی خنت برروی آن کار کرده بود.

طراحی داخل متشکل شده از خط‌های منحنی متعدد که از شاخه‌های انگور و گل‌ها الهام گرفته بود.

استودیو و خانه هورتا Horta House and Studio

محل سکونت و دفتر کاری هورتا که اکنون از آن به عنوان موزه ویکتور هورتا استفاده می‌شود. با ترکیب متریال‌های چوب، سنگ مرر و آهن یک راه پله منحصر بفرد را در خانه‌اش طراحی کرده بود.

استفاده از پنجره و نورگیر‌های بزرگ برای دریافت حداکثری نور در خانه، از ویژگی‌های طراحی ویکتور پیر است.

هتل سولوای Hôtel Solvay

واقع در خیابان لویز در بروکسل که بخواست آرماند سولوای، پسر شیمیدان و صنعتگر، ارنست سولوای ساخته شده است.

برای طراحی و ساختن این پروژه از نظر بودجه دست هورتا باز بود که باعث شد در آن از ادغام خارج از عرف متریال‌ها استفاده کند، مانند ترکیب چوب‌ درختان جنگل‌های استوایی و برنز .

هتل ون ایتولده Hôtel Van Eetvelde

یکی از شاهکار‎های ویکتور که خلاقیت را در آن به اوج رساند هتل ون ایتولده است. طراحی یک باغچه زمستانی که در وسط بنا قرار داد و ارتفاع آن تا سقف ادامه پیدا کرده است، رعایت جزئیات در سرتاسر بنا، طراحی سقف باز، نورگیری عالی که اتاق‌های اصلی به حیاط میانی دسترسی مستقیم دارند.